Jayme

Het is 29 juli en we gaan vandaag weg. Vandaag begint onze reis. De reis zonder jou. En toch een beetje met jou. We hebben fotoalbums gemaakt om mee te nemen. En inklapbare fotolijstjes. Je olifanten tasje heb ik gevuld met het keitje met jouw as, je knuffeltjes en het T-shirt dat al die weken […]

Het is 17 juli en vandaag ben ik met papa en Jonna in de stad. We gaan naar wat winkels toe en drinken daarna wat op de Grote Markt. Daarna halen we het kastje op van opa en oma. Dat kastje willen we gebruiken om voor jou iets moois te maken. Een plekje voor jou

Het is 8 juli en we rijden terug van ons weekje weg met opa en oma. We stoppen bij de campingwinkel om naar tenten te kijken. We gaan namelijk naar Portugal. Een reis die we mét jou nooit hadden kunnen maken. Maar die we zonder jou eigenlijk helemaal niet willen maken. Het wordt een bijzondere

En dan is het ineens een week na de uitvaart. En alweer twee weken nadat we jou los hebben gelaten. Hoe kan dat nou? Hoe kan het nou ineens zo snel gaan? Ik ben zo bang dat er een moment komt dat je alleen nog maar een herinnering bent. Soms voelt het zelfs alsof het

Het is vrijdag 24 juni 2022. Ik word wakker met een kater, letterlijk en figuurlijk. In een wereld zonder jou. Een wereld waarin ik zelfs niet meer naar een rouwcentrum kan gaan om jouw lichaam te bezoeken. Om je hand vast te pakken. Je een laatste kus te geven. Er is niks meer. Niks, nakkes,

We rijden onze straat uit. De wijk uit. De stad uit. De snelweg op. We rijden in een mega lange stoet van auto’s. Wij vooraan en daarachter al onze familie. Ik zit eigenlijk op jouw plek, voorin naast papa. Jij ligt nu op de achterbank, daar waar ik altijd zat. De plekken zijn gewisseld. Gek.

Dan komt het moment dat we bijna bij ons huis zijn. We rijden over de Remdrandtkade en in gedachten zie ik al die keren voor me dat we met jou hier reden. De keer dat we met de ambulance uit het ziekenhuis in Rotterdam kwamen en iedereen ons stond op te wachten. En die keer

Het is al aan in de avond als iedereen weg is. Ik vind het gek om vanavond naar huis te gaan. Dit is de laatste avond dat we hier zijn. De laatste keer dat ik wegga en jou achterlaat. Morgenochtend nemen we je namelijk mee. Dan nemen we echt afscheid van je. We zijn dan

Het is woensdag 22 juni en ik zit samen met papa in de auto naar Rotterdam. We hebben een tas met medicijnen die terug moeten naar de apotheek. Maar als we in het ziekenhuis aankomen trekken we het niet om tussen al die mensen te wachten tot we aan de beurt zijn. We zetten de

Het is zaterdag 18 juni. Vandaag is er markt in Oud-Rijswijk. Normaal gingen we altijd een rondje lopen. Langs de bakker en dan bloemen kopen. Altijd bij onze vaste bloemenmannen. Jij kende ze en je wist precies welke bloemen je altijd wilde. Meestal de oranje. De allermooiste kleur die er is. Vandaag kan ik het